Nog een Give-Away

Win een kaartje voor Walibi!

Nu met Dawanda shop!

Neem snel een kijkje!

Sprookjes

De sprookjesonderzetters zijn nu te koop bij Handmade by Epsiej!

Uiltje

Haakpatroon van deze schattige uiltjes.

Goede doelen

DIY voor het goede doel

25 september 2011

Dag 495: Tien dingen die ik zou veranderen aan mijn huis


Ik woon nu in een studentenhuis. Niet zo een waar de vaat zich dagenlang opstapelt en waar je eigenlijk niks aan durft te raken. Nee ik woon in een redelijk net huis, samen met mijn vriend en twee meisjes (dat is pas sinds augustus zo). Het huis is ook van de ouders van vriendlief, wat maakt dat we er gewoon wel zuinig op zijn. Maar om een lang verhaal kort te maken: het is een studentenhuis, dus geen huis waar ik de rest van mijn leven zal blijven. En dat betekend ook dat er zeker dingen zijn die ik zou willen veranderen, ook omdat er hiervoor 4 mannen woonden en de woonkamer nog wel wat vrouwelijke touch kan gebruiken. Nog ongeveer 2 jaar en dan gaan we echt een huisje voor ons zelf zoeken, en kan het helemaal onze smaak worden. Nu een opsomming van de dingen die ik wel zou willen veranderen.

Badkamer
Met stipt op nummer 1. Afgelopen woensdag is hij ondergelopen, omdat het afvoerputje verstopt zat, door haren en dingen die je liever niet wil weten. Vriendlief is de hele dag bezig geweest met de afvoer te ontstoppen en de badkamer weer netjes te maken. Nu loopt hij gelukkig weer goed door, maar dat is geen garantie dat het niet nog een keer gaat gebeuren. De badkamer komt ook uit de jaren ‘70 en is een grote betonnen bak en gewoon niet heel fris meer. We maken hem braaf regelmatig schoon, maar sommige dingen gaan gewoon niet meer. Kortom: als ik hier zou blijven wonen, zou die badkamer een van de eerste dingen zijn die ik ga verbouwen.

Keuken
Ja die komt wel met stip op nummer 2. De Keuken komt namelijk ook uit de jaren ‘70, de kastjes vallen een soort van uit elkaar, het aanrechtblad is voor mijn 1,90m en vriends 1,98m veel te laag en de vloer is gewoon vies. Hoe vaak je hem ook dwijlt, het lijkt altijd alsof er nog viezigheid op zit (het zijn gelukkig wel tegels, geen zeil zoals in mijn vorige huis). Ook zitten er overal zilvervisjes. Ik zou dan alle kieren dicht kitten. Ook hier moet de afvoer verangen worden, of eens goed ontstopt. Hij loopt wel door, maar soms komt er wel een beetje een vieze lucht uit. Overigens hebben we wel een gaaf werkblad tegenover het aanrecht, wat wel op goede hoogte is. Met twee barkrukken erbij. Kan je heerlijk zittend al je groente en vlees snijden. En de keuken is  van alle materialen voorzien: oven, magnetron, mixer, broodrooster, tisti-ijzer, blender, vrij grote vriezer… Dus daar valt eigenlijk niet over te klagen. Later zou ik wel van die hele retro keukenapparatuur willen.

WC
Ook de wc is sinds de jaren ’70 niets meer aan gedaan. Vieze donkerbruine tegels, ja die mogen er wel echt uit. En de afvoer van het gootsteentje lekt, maar daar wordt wel aan gewerkt. En er zit een spaarlamp in, wat maakt dat het even duurt voor er goed licht is in de wc. Maar goed, dat is een kwestie van peertje vervangen.

Woonkamer muren
We hebben een vrij donkere woonkamer, op het noorden. Er komt dus vrij weinig zonlicht binnen. De muren zijn gewoon wit, niets mis mee, maar ze hangen vol met filmposters. Ook leuk, maar het zijn allemaal mannelijke films. We hebben al meerdere malen gezegd dat er hoognodig vrouwelijke posters bij moeten komen, maar die moet ik dus eerst vinden. Het lijkt me ook wel gaaf om 1 muur een kleur te verven, of een gaaf patroon ofzo. Dat hebben we nu in onze studeerkamer: een rood-witte sunburst! Als we verhuizen komt dat zeker terug, maar dan met nog meer kleuren en nog mooier. Wat wel heel gaaf is aan de woonkamer, is dat we een groot stuk van de muur niks hebben hangen en we daar een beamer tegenover hebben staan: we hebben een thuisbioscoop!

Bank
De bank valt een beetje uit elkaar. Hij zit wel erg lekker, maar het is een redelijk groot mannelijk geval. Ach, het heeft niet de prioriteit, maar als ik er zou blijven wonen zoek ik wel een nieuwe (of als we verhuizen dus).

Eettafel-stoelen
Iedere keer als ik erop ga zitten ben ik bang dat hij instort. En ze zitten gewoon niet super lekker en zijn gewoon niet super mooi. Maar ach: tweedehands, studentenhuis, maakt allemaal niet zo veel uit.

Kledingkast
We (vriend en ik) hebben nu allebei een eigen kledingkast, die niet ieder voor zich niet super groot is. We hebben een vrij kleine slaapkamer, en het neemt toch wel veel ruimte in beslag. Ik zou wel één hele grote kledingkast willen, die dan in totaal minder ruimte in beslag neemt (hoger is dus, want deze zijn heel laag, kan wel vanalles erop zetten), en waar alle kleren in passen. Wat nu wel handig is: ik kan gewoon een troep er van maken als ik dat wil, en genoeg ruimte voor al mijn kleren ;)


Fotomuur
We hebben een hele gave fotomuur, gemaakt van een gordijnrails met daaraan visdraad waarop we de fotos met knijpertjes vast zetten. Heel tof, maar ik zou het toch graag veranderen in iets stevigers. We hebben het nu op deze manier gedaan, omdat er dan maar 3 gaatjes in het plafond zitten, en het redelijk goedkoop is.

Foto voor het deurraampje
Simpelweg omdat die niet meer up-to-date is. De vorige 4 bewoners staan er nog op, en daar woont er nu nog maar 1 van (vriendlief).

Buurvrouw
Tja, dat gaat helaas niet zo makkelijk. We hebben er niet veel last van hoor. Maar ze rookt, en dat doet ze buiten. En als wij het raam van de studeerkamer open zetten komt daar zo’n heerlijke rooklucht door naar binnen. Dus we hebben de keus uit een benauwde kamer, of een rooklucht.
Daarnaast kijkt ze ’s nachts tot ’n uur of 4 tv, zo hard dat je Pauw en Witteman letterlijk kan volgen. Hebben we nu gelukkig geen last meer van, maar toen het eerst de slaapkamer van vriend was, was het toch wel irritant.

Sorry voor deze enorme lap tekst maar ik kan echt geen geschikt plaatje vinden

22 september 2011

Dag 492: Power up

Nadat ik vorige week aan het schilderen was geslagen, had ik de smaak te pakken. Ik bedacht me dat het leuk zou zijn om pixel-achtige plaatjes te schilderen, en, nerdie als ik ben, ik dacht al snel aan Mario. Hele simpele figuurtjes en grote pixels! Ik google de wat en kwam dit tegen. Dat kan ik ook wel, dacht ik. Dus zo gezegd zo gedaan.
En dit is het resultaat:


Ik ben er zelf erg tevreden over. Het geel zie je hier niet zo goed (in de ster en achtergrond van de bloem) maar dat is echt geel en die donkere vlekken (in de bloem) komen omdat het nog niet helemaal droog is. Aangezien vriendje ook Mario fan is krijgen ze een mooi plekje ergens aan een muur.






Wat jullie natuurlijk niet hoeven te weten is dat ik eerst een Mario zelf ben gaan schilderen. Ook leuk, maar ik had eerst de achtergrond geverfd, waardoor de kleuren van Mario minder fel zijn. Bovendien had ik ook donker rood gebruikt in plaats van licht rood. Nu die andere drie klaar zijn, vind ik Mario een stuk minder mooi. Misschien ga ik die ook nog maken, met een zwart randje en een iets andere Mario.

20 september 2011

Dag 490: Miss Saigon



Vorige week maandag stond ik op, douchte ik mij, zette de computer aan, maakte ontbijt en ging dat vervolgens achter de computer op zitten eten. Eigenlijk een hele normale ochtend. In mijn mailbox stond nu voor de verandering een mail, van facebook. Na Young had me uitgenodigd voor een evenement. Eens zien, wat zou het dit keer zijn.
Ze vroeg mij, of ik misschien met korting naar de voorpremière van Miss Saigon zou willen, diezelfde maandag, of de dinsdag erna! Uh…JAAHAAA! 


Na Young is een oud klasgenootje en vriendinnetje van mij en speelt de hoofdrol, Kim, in Miss Saigon. Dus ik moet haar sowieso zien (vervelend ;))! Maar diezelfde maandag…pff dat is wel heel kortdag. Moet snel kaartjes reserveren. Ik appte vriendin S waarvan ik wist dat ze ook al wakker was, en die wilde maar wat graag mee. Nadat ik een patiënt had gezien, heb ik stiekem even gebeld om kaartjes te reserveren, voor ik met de arts de patiënt na ging bespreken. En gelukkig hadden ze nog wel 2 kaartjes voor ons, op rij 25.
Voor de zekerheid toch maar gevraagd of ik iets eerder naar huis mocht, dan kon ik tenminste rustig reizen, dat was geen probleem. Dus diezelfde maandag avond nog reisde ik met S. af naar Utrecht om naar het Beatrix Theater te gaan!

Ik kende eerlijk gezegd het verhaal niet. Ik wist dat het iets met de Vietnam oorlog te maken had en een soldaat die verliefd wordt op een Vietnamees meisje…maar verder geen idee.
Het verhaal bleek heel goed te zijn, en heel indrukwekkend! Met een heel verrassend eind. De hele musical was heel indrukwekkend, en echt heel goed! En Na Young…voor mij is zij natuurlijk de beste van allemaal ;)

Een paar dagen later dacht ik: ik ga eens opzoeken hoeveel korting we nou gehad hebben. Het bleek dat we 1e klas kaartjes hadden, en we hebben 40 euro korting pp gehad! Dat was nog eens leuk!

Ik ga zeker nog een keer, als m’n ouders terug zijn van vakantie.
En als jullie zin hebben in een leuke avond: het komende half jaar in het Beatrix theater in Utrecht: Miss Saigon!

18 september 2011

Dag 488: Tien perioden waar ik heen zou willen gaan als ik terug kon in de tijd

Eigenlijk zou ik vandaag tien boeken moeten noemen waar ik in zou willen leven. Aangezien ik niet verder kwam dan twee (Harry Potter en Twilight) heb ik besloten maar een ander onderwerp te nemen. Ik bedacht me om het lijstje dat Emma gebruikt te volgen, en dus tien dingen te noemen die ik dit jaar nog zou willen doen op te sommen. Daarbij kwam ik niet verder dan 1 (op vakantie gaan), dat werd hem dus ook niet. Dus nu maar gewoon het volgende onderwerp uit het lijstje: Tien perioden waar ik wel naar terug zou willen.

Toen ik dit voor het eerst las dacht ik dat het periodes uit mijn eigen leven moesten zijn. Prima, kan ik zo wel bedenken. Toen las ik het blogje van Emma en zij had alleen periodes uit de mensheid genoemd. Toen ik dat las, bedacht ik ook weer vanalles. Dus nu een combinatie J

Kleuterklas
Ik had echt de allerliefste kleuterjuf ooit. Het was zo leuk in haar klas, en dat je eigenlijk gewoon de hele dag mocht spelen, heerlijk. Ja dat wil ik wel weer.

50´s
De Grease-tijd. Grease is sinds ik die voor het eerst heb gezien mijn lievelingsfilm allertijden. Geweldig, die jurken, de muziek. I love it! (vrouwenonderdrukking vergeten we maar even voor het gemak ;))

Flower Power
Eigenlijk ben ik gewoon te laat geboren. Ik zou willen beginnen in de Grease tijd en dan vlekkeloos doorgaan naar de Flower Power-tijd. Broeken met wijde pijpen, bloemetjes, hippies, buiten hangen en nog toffere muziek luisteren. Lijkt me wel wat.

Middelbareschooltijd
Het lijkt me leuk om het over te doen, met de kennis van nu. Wel met dezelfde mensen, anders is het niet leuk, dan heb je er nog niets aan. Nu weet ik precies wat ik aan iedereen heb. En nu weet ik ook dat ik toen niet helemaal de goede keuzes heb gemaakt. Ik zou het echt zo anders doen, zou me later een hoop gepieker besparen (denk ik) en een hoop meer lol opleveren.

Tweede Wereldoorlog
Ja dit klinkt heel raar, maar ik ben zo benieuwd hoe het was. Ik zou het liefst van een afstandje toekijken, en dus niet echt daar willen zijn. Maar ik hoor ook best wel mooie verhalen over die tijd, en ook de spannende dingen. Ik ben benieuwd hoe ik dan zou zijn.

Het jaar 0 t/m 50
En dan in…wat is het, Israël? In ieder geval: de tijd dat Jezus leefde. Ik ben benieuwd of hij echt heeft bestaan en of hij echt van die wonderen heeft verricht.

Gouden eeuw
Die hele verandering naar de beginselen van het bestaan van nu. Lijkt me mooi om dat mee te maken. De VOC, scheepslieden, het lijkt me wel wat.

De tijd die je je niet kan herinneren
Dat je dus een baby, dreumes en peuter bent. Het is niet voor niets dat je dat niet meer kan herinneren, je bent vaak gevallen en dat je luiers verschoond werden enzo…minder leuk. Maar ik zou sommige dingen ook wel bewust mee willen maken. Ik ben gewoon benieuwd, hoe het was met m’n broer en zus van 6 en 8 jaar ouder, of ik, als jongste, echt zo verwend werd, wat je eerste woordjes zijn, of ik een lief kindje was of eigenlijk helemaal niet.

Begin van de mensheid
Bij de eerste mensen dus, de holbewoners. Waar zullen zij over denken? Is het belangrijkste echt: ik hoop dat we een beest kunnen slachten, dan hebben we weer wat eten. En het bang zijn voor vuur en onweer enzo.

De tijd dat de Spice Girls cool waren
En dan wel als 23-jarige. Ik vroeg me laatst af met vriendin S. of de Spice Girls net was als K3 nu, alleen voor kleine kindjes. Of dat ook tieners en jongvolwassenen het gaaf vonden. Net als de Backstreet Boys. Nu heb je helemaal niet meer van die boybands (of girlbands). Zou het toen echt tof zijn geweest, of alleen voor kinderen in groep 5/6, zoals ik destijds? Oh en gewoon: plateauzolen, naveltruitjes, super gaaf ;)





plaatjes van hier en hier


17 september 2011

Dag 487: Deken


Al een tijd lang heb ik dit boek van Jan Eaton, maar ik wist nooit wat ik er nou eigenlijk mee moest. Ja vierkanten haken, maar ik ben niet zo van het “steeds hetzelfde haak” principe (oftewel: een deken maken van vierkanten). Tot er op een dag in juli het idiote idee in mijn hoofd op kwam om ieder blok één keer te haken en daar dan een deken van te maken. En wat ik dan weer heb met idiote ideeën, is dat ze niet meer uit mijn hoofd gaan. Dus vrij snel daarna heb ik garen besteld bij hobbydoos.nl en ben ik begonnen aan de deken. Ik heb op dit moment 20 blokken af. Het is best veel werk per blok (ongeveer een uur), maar het blijft leuk want het is iedere keer iets anders. Alhoewel, sommige blokken zijn behoorlijk saai: alleen maar vasten heen en weer haken. En straks ga ik enorm spijt krijgen van dit project, als ik de draadjes af moet hechten en alles aan elkaar moet zetten. Maar goed, zo ver zijn we nog lang niet.
Ik zal proberen regelmatig een update te geven van de deken (in de vorm van een foto bijvoorbeeld).

15 september 2011

Dag 485: Schilderen

Vroeger heb ik enorm veel getekend en geverfd. Naast buiten spelen was dat één van mijn favoriete bezigheden. Tot het moment dat je het vak tekenen op de middelbare school krijgt, en je opeens cijfers krijgt voor je tekeningen. Wat een hobby was, moest toen opeens mooi zijn en werd beoordeeld. En streberig als ik was kon ik het niet zo goed hebben dat vriendinnen altijd hogere cijfers kregen. Oftewel: tekenen was niet mijn talent. Sinds de eerste klas heb ik dus vrijwel nooit meer in mijn vrije tijd getekend of geschilderd (buiten de muren van mijn kamers).

Toch speelt het soms nog door mijn hoofd: zal ik gewoon gaan tekenen? Zal ik gaan verven? Maar gelijk daarna volgt: ach, dat wordt toch lelijk en wat doe ik dan met die tekening?
Wat ik wel al langere tijd echt wil is een schilderij op een doek maken. Het hoeft dan niet per se iets voor te stellen, het mogen abstracte kleuren zijn. Of alleen een bloem en hoe simpeler hoe beter dan vaak. Daarom heb ik er ook een doel van gemaakt voor  Day Zero.


 Omdat vriendlief niet tegen vakantie kan had ik hem aan het begin van de vakantie 3 kleine schildersdoeken, kwasten en verf gegeven. Hij heeft dit echter nog niet gebruikt. Toen zag ik dit plaatje, wat Emma stuurde via Twitter (of haar blog, dat weet ik niet meer), en ik bedacht me dat het leuk zou zijn om dat op een doek te schilderen. Nu had ik afgelopen zaterdag een afspraak bij de kapper, om kwart voor 3 ‘s middags. Ik wou nog wel even naar de stad, maar ik had niet heel veel nodig dus wou ook niet al te vroeg weg gaan. Ja toen zat ik ’s ochtends: wat zal ik eens gaan doen?
Dus ik pakte één van de doeken, legde oude kranten neer en begon de uil te schilderen. Een hoop kruisjes later stond er dan echt een uiltje op het doek, en het was vrij goed gelukt vind ik zelf.
Volgende keer als ik zoiets maak moet ik wel eerst de achtergrond schilderen, nu vind ik hem wel een beetje flets. Het lijkt me leuk om nog 2 (dan zijn de doeken vol) van die kruisjes-schilderijtjes te maken en die dan naast elkaar op te hangen. Of vriendje dat zo leuk vindt weet ik niet, maar dat zien we dan wel weer.

En dan heb je zomaar doel 41 gehaald.

13 september 2011

Dag 483: Stella en Koosje

Vorige week maandag kwam vriendin M. hier op bezoek. Aangezien zij ook altijd creatief bezig is (naaien welteverstaan, het haken lukt haar niet) was ze erg geïnteresseerd in mijn laatste haaksels. Dus ik liet haar wat dingen zien (oké eigenlijk stond het gewoon op m’n bureau, ze kon er niet omheen), waaronder Stella de koe. Nu is M. in juni tante geworden van een jongetje, en dat jongetje heeft van zijn ouders een kamer in boerenbont gekregen. Oftewel: Holland stijl. En wat past er nou beter in een Nederlandse kamer dan een koe? Toen ik zei dat ik hem ook op internet te koop had gezet, moet en zou ze me betalen voor Stella (dat hoefde van mij niet, het is tenslotte een vriendin). Na wat overleg bij haar thuis, is haar neefje nu de trotse eigenaar van Stella.
 
Maar ik zit nooit stil, en had al een tijd geleden bedacht dat ik nu toch echt maar eens Koosje van Christel Krukkert moest gaan haken. Eind augustus vond ik daar eindelijk tijd voor. Hij is gemaakt van wit acryl, en heerlijk zacht. Ik dacht eerst nog om een stofje in zijn oren te doen, maar ik vond hem helemaal wit eigenlijk ook wel schattig. Ik vind het een echte baby-knuffel. Alleen: geen baby’s in de buurt. Dus ook Koosje heb ik te koop gezet.

Aan het begin van augustus was ik druk bezig met paarden en koeien haken, toen er opeens het idee van een sleutelhanger in mijn hoofd op kwam. Dit idee kreeg ik er niet meer uit, dus ik moest het even tussendoor maken. Ik had nog een gehaakt bloemetje liggen, maakte daar wat lintjes aan vast. Wat kralen aan de lintjes en een knoopje in het midden. Sleutelhanger vast maken en klaar is kees.
Maar weer had ik het probleem: wat moet ik er mee? Ik heb zelf al een eendensleutelhanger en geen geschikte tas waar deze sleutelhanger aan kan. Dus ook deze heb ik te koop gezet.