Dag 1107: De co-assistent

Over twee dagen is het zo ver: de dag dat ik officieel dokter wordt. Mijn laatste dag als co-assistent is morgen 20 dagen geleden. Een kort dagje want ik moest nog het een en ander regelen om het cijfer op de juiste plek te krijgen.
De afgelopen twee jaar heb ik (zoals ik denk iedere co-assistent) regelmatig bedacht hoe ik het aan zou pakken als ik eenmaal dokter ben. En met het bedoel ik: hoe ik "mijn" co-assistenten zou behandelen.

Iedereen kent de verhalen wel van de co-assistent als slaaf: je mag koffie halen, kopietjes maken en wordt af en toe uitgescholden, dat is wel zo'n beetje je taak. Nou zijn dit gelukkig horrorverhalen en lijkt het (meestal) niets op de waarheid. Maar af en toe zit er wel een pareltje van een arts tussen, die nog van de oude garde is en een co-assistent een makkelijk doelwit vindt. Ik ben er altijd vanuit gegaan (misschien uit zelfbescherming) dat het vervelende gedrag kwam doordag de arts het druk had en ze al 100 verschillende co-assistenten hebben gehad in korte tijd. Dat het dus niks persoonlijk is.

Ik heb me voorgenomen om "mijn" co-assistenten niet als sloofje te gebruiken. Ze te behandelen zoals ik zelf behandeld wil worden. Iemand niet zijn tijd uit te laten zitten als er niks te doen is, maar ze wat eerder naar huis laten gaan. Die midagen dat je alleen maar zat te wachten of er heel misschien iets kwam en je wel 100 keer vroeg of er iets te doen was, maar dat was niet, waren verschrikkelijk. Ook heb ik me voorgenomen om uit mezelf te vragen of iemand mee gaat ergens heen. En niet gewoon weg te lopen, met als gevolg dat "je co" voor de wc op je staat te wachten omdat hij of zij dacht dat je iets spannends ging doen. En om duidelijk te zeggen wat er op dat moment te doen is, zodat de arts-in-spe niet moet leuren en blijven bedelen om taakjes.
Aan de andere kant is het wel zo dat een co-schap wordt wat je er zelf van maakt. Iemand moet wel wat initiatief tonen en bereid zijn dingen te leren. Zelf iets opzoeken en enthousiast overkomen. Maar bij mij ging dat altijd makkelijker als de arts me er bij betrok en me ook dingen uit wilde leggen, zonder dat ik daar iedere keer om moest vragen.

Ik moet allemaal maar zien hoe het gaat lopen. Ik kan me ook zo voorstellen dat je bij co nummer honderd in drie dagen het wel een beetje zat bent. Maar op dit moment lijkt het me best leuk om een student met me mee te krijgen.

Read More

Dag 1081: Sieraden

Sieraden zijn voor mij altijd een lastig ding geweest. Ik vind het heel leuk, en wordt vaak verleid ze te kopen, maar ik vergeet ze altijd te dragen. Dat wil zeggen: als ik een sieraad niet om houdt als ik naar bed ga, doe ik et de dag erna niet meer om.

Zo heb ik dus een hele berg armbandjes en kettingen, allemaal maar een aantal keer gedragen. Ik moet daar echt bewust over nadenken. Vroeger had ik wel een dunne zilveren ketting die je dag en nacht om laat, maakt het net allemaal af. Maar dat zou ik nu niet snel meer doen. En in mijn "alto-periode" had ik armen vol met gekleurde armbandjes, die gingen echt niet af! Dat was te veel werk, en ik vond het stoer.

Wel heb ik ongeveer mijn hele leven wel een of meerdere ringen om. Ook die blijven dag en nacht om, dus dat gaat goed. En oorbellen, alleen maar knopjes want die kunnen 's nachts in blijven. Grote hangers deed ik wel eens, om vervolgens dagen zonder iets te lopen.

Maar er is één sieraad wat ik wel trouw iedere dag om doe. En dat is mijn horloge. Ja, dat noem ik een sieraad, omdat een mooi horloge ook sierlijk is. Ik kan niet zonder, dan kijk ik 100 keer op m'n pols om er iedere keer weer achter te komen dat daar niets om heen zit.

Mijn horloge heb ik 3 jaar geleden gekocht in Londen en ik ben er nog steeds heel erg blij mee. Hij is subtiel, en heeft bloemetjes en kleine steentjes. Een echt sieraad dus.

In het ziekenhuis zijn sieraden om je armen echt not done, vanwege de hygiëne, dus dan doe ik braaf alles af.  Zodra ik me weer omkleed naar mijn normale kleren gaan als eerste de ringen en mijn horloge weer om. 

Read More

Dag 1055: Dress to depress

Had ik het vorige week nog over het bekende "lijstje van kledingstukken die je moét hebben", iedere vrouw heeft natuurlijk ook een lijstje met dingen die ze absoluut nooit zou dragen.
Nu is nooit natuurlijk een heel groot woord, en kan dat weleens veranderen (Ik schijn ooit gezegd te hebben dat ik nooit roze zou dragen....), maar er zijn zeker een aantal dingen waarvan ik weet dat ik ze echt niet aan zou doen. En vriendlief zou het direct uitmaken als ik het wel doe (zegt hij nu...;)).

bron

Voor mij staat bovenaan dit lijstje de panterprint (of een ander soort dierenprint). Op het moment is het geloof ik mode en cool, maar ik blijf het echt heel lelijk en asociaal vinden. Ik associeer het met te strakke glimmende leggings bij te dikke vrouwen en enorme bontkragen, gouden naamkettingen en grote kuiven. Nee je zult mij niet zo snel zien met een panterprintje.

Ik was van plan hier een uitgebreid betoog alleen over een panterprint te gaan houden, maar terwijl ik aan het schrijven ben bedenk ik nog iets wat ik echt nooit en te nimmer zou dragen. Iets waarvan ik  ook echt niet snap dat bijna heel Nederland het wel draagt: Een natte jas. Een jas die zo glimt dat het lijkt alsof je een vuilniszak aan hebt die natgeregend is. Een jas die het liefst ook nog kraakt bij iedere beweging die je maakt, omdat het gemaakt is van een goedkoop synthetisch materiaal. Natuurlijk zit er een bontkraag op die jas, hoe groter de kraag hoe meer aanzien je hebt in de groep. En daarbij draag je natuurlijk een panter legging, een tasje met zo veel mogelijk gouden gespen en kettingen er aan, en een Blackberry in je hand. Die Blackberry blijft ten alle tijde in je hand en voor je gezicht, ook als je moet rennen om de bus te halen.
Nee, liever niet. Ik vermaak me wel op mijn rode pumps met spijkerbroek en fifties jurkjes.
En jij, wat zou jij nooit dragen?

Read More

Dag 1047: Dress to impress

bron

Iedere vrouw heeft het wel: een kledingstuk wat je per se moet hebben, maar nog niet hebt gevonden.
Een kledingstuk dat als je het tegenkomt, je het hoe dan ook moet kopen, ongeacht de prijs en het praktisch nut.
Ook ik heb een lijstje met zulke kledingstukken. Sinds mijn vakantie in Amerika, kan ik er gelukkig twee afstrepen: een rode jurk en een fifties jurk.
Maar er staat nog één ding op mijn lijstje, wat ik per se moet hebben: Rode pumps!
Nu heb ik schoenmaat 44 (ja ik ben een reus), dus dat is niet zo eenvoudig. De gemiddelde vrouw kan zeker 2 paar schoenen kopen (maar meestal nog wel meer) voor de prijs waar ik één paar voor heb. En bovendien heb ik hakken niet echt nodig met mijn 1.90m. Maar toch, ik wil ze.
Ik vind het geweldig staan onder een spijkerbroek met een shirtje, iets wat je outfit net dat beetje extra geeft.
Mijn zoektocht gaat door, en als ik ooit het perfecte paar tegen kom neem ik ze toch echt mee.
Wat staat er op jouw must-have lijstje?

Read More

Dag 1025: Mede mogelijk gemaakt door...

Een tijdje geleden, rond de kerst geloof ik, was ik met vriendin S. sushi aan het eten. Het was een week waarin ik veel te veel afspraken had, en letterlijk iedere dag maar 10 minuten thuis had om uit te puffen (buiten de uurtjes dat ik sliep). Ook de week en het weekend ervoor was ik erg druk geweest, en ik had geen tijd gehad om blogjes te maken.
Zo kwam het dat ik, toen wij aan het sesam-ijs (of vul hier een willekeurige andere vieze smaak in) zaten, aan S. vroeg of ze nog een leuk blogonderwerp wist. Iets wat ik die avond in 5 minuten in elkaar kon rammelen.
Vriendin S. bleek vol goede ideeën te zitten. Er kwam een servet vol  met ideeën voor blogjes en al invulling daarvan. Ik heb alles braaf opgeschreven en mee naar huis genomen, en meerdere ideeën zijn al verwezenlijkt tot blog!

Maar afgelopen weekend zat ik weer zonder inspiratie. Ik maak te weinig om te kunnen showen, ik beleef te weinig avonturen die ik jullie kan vertellen, ik heb te weinig tijd om uren na te denken over een verhaal. Er stonden nog wel een paar puntjes op het lijstje, maar daar kon ik geen heel verhaal omheen breien. Dus wederom vroeg ik vriendin S., die ik vorige keer zachthandig afgekapt had, of ze nog wat ideeën kon spuien. En wederom zat zij vol ideeën. Ze was zelfs zo enthousiast, dat ze voor zichzelf als doel stelde een lijst met 100 ideeën samen te stellen. Die ze vervolgens aan mij gestuurd heeft.

Jullie snappen dat ik zo blij als een kind ben. Ik kan voorlopig weer vooruit, en er is een nieuwe categorie bijgekomen: Mede mogelijk gemaakt door...!

En vriendin S. snapt natuurlijk zelf dat zij de held van de dag, of misschien zelfs wel van het jaar is!

Read More

Dag 1023: 10 dingen die je niet moet doen bij een sollicitatiegesprek

Over niet al te lange tijd (3 maanden om precies te zijn) ben ik afgestudeerd. Hierna zou ik natuurlijk voor de rest van mijn leven met een haakwerkje op de bank kunnen gaan liggen wachten tot ik ooit een baan aangeboden krijg, maar dat is niet heel handig voor mijn bankrekening. Nee, het is tijd om te gaan solliciteren. Best wel eng en iets waar ik (gelukkig?) niet zo veel ervaring mee heb. Daarom maak ik voor mezelf maar een lijstje met dingen die je echt niet moet doen tijdens een sollicitatiegesprek.

• Je afgetrapte spijkerbroek en sneakers dragen.
• Tenzij je wilt dat ze je aannemen om je mooie vrouwelijke vormen, en niet om je kwaliteiten: een diep uitgesneden shirt/blouse dragen met een ultrakort, strak rokje.
• Een broodje salami of een turkse pizza met extra veel knoflooksaus eten van te voren.
• De trein nemen die precies op tijd aankomt. Het blijft de NS.
• Je negatieve punten uit jezelf opnoemen en daar uitgebreid op door gaan.
• Je positieve punten wegredeneren omdat je zo bescheiden bent.
• Bruine bonen eten de dag van tevoren.
• Kleren aantrekken die een week nat in de wasmachine hebben gelegen.
• Voor de mannen: je 3 dagen niet scheren van tevoren.
• Te veel parfum/deo/aftershave dragen.

Read More

Dag 1011: Een leven zonder computer

Klik op de foto's om ze groter te zien.

Read More

Dag 1009: Huisje, boompje, beestje

Over een paar maandjes studeer ik af. Dat betekent dat zowel vriendlief als ik echt volwassen moeten zijn (of tenminste moeten doen alsof), en dat we ook uit onze huidige flat moeten. Moeten is een groot woord, maar het is voor zowel ons als huurbaas fijn als we weg gaan. Het is hier heel gezellig, maar we hebben stiekem best wel zin om samen ergens een huisje te hebben. Niet alleen omdat we dan geen huisgenootjes meer hebben en we (hopelijk) meer garantie hebben op een warme douche, maar ook omdat we het dan helemaal naar onze smaak in kunnen richten!
De kamers die we nu hebben zijn toch een beetje ingericht met het idee dat we er maar maximaal 2 jaar wonen, en de woonkamer is nog echt een mannenplek.

De wildste ideeën hebben we al voor ons toekomstige huisje in de binnenstad van Delft (als alles goed gaat). We zijn allebei wel een beetje sixties fan, en willen graag retro/surf dingen! Nu heb ik al een heel mooi rond broodrooster, maar we willen ook graag een ronde koelkast, en een zwart-wit geblokte vloer.

Bron
Een keuken zoals deze, maar dan zonder het mint groen en licht geel

In de woonkamer willen we een hele chille bank en een tafel van grof hout, die er wel heel stevig uit ziet! Ook zijn lampen en andere dingen met katrollen heel gaaf! En wat mij nou heel leuk lijkt, is een kast(je) opgebouwd uit sinaasappel-kistjes.

Bron

Nu hebben we in onze slaapkamer een gordijnrails met daaraan visdraad, daar hebben we met knijpertjes een heleboel foto's aan hangen. Heel leuk, maar niet echt stevig. Door de wind zijn alle foto's krom getrokken. Ook hangt er nog een ander prikbord met allemaal kaartjes. In ons toekomstige huisje willen we graag een héél groot prikbord, om alle kaarten, foto's, toegangskaartjes en andere toffe dingen op te hangen.

Bron

Voor m'n verjaardag heb ik een paar hele leuke kaartjes gehad, en ik had nog een paar super mooie kaarten liggen. Daar wil ik in ons nieuwe huisje ook iets speciaals mee gaan doen. Aan een prikbord vind ik zonde, dus ik denk in lijstjes. Nu heb ik bij Eigen Huis en Tuin eens gezien dat ze hele kitcherige lijstjes dezelfde kleur als de muur hadden geverfd,en daarin foto's. Zag er heel gaaf uit! (Ik zou het alleen niet op een bord doen maar los aan de muur)

Bron

Ook iets heel leuks wat ik ergens in ons nieuwe huis zou willen is een bord met een geborduurde tekst, zoals onderstaande foto!

Bron

En natuurlijk wil ik heel graag een knutselhoekje. Een plekje met een mooie tafel waar niks anders op staat dan mijn eigen knutsel rotzooi. Met kastjes, planken en dozen in de buurt met al mijn spullen. Mijn naaimachine en wolletjes! Dat ik niet eerst op hoef te ruimen om aan de slag te kunnen.

Bron

Kijk zeker even hier voor nog meer moois!

En dan zo een kast vol met lintjes, en met wolletjes ;)

Bron

Bron

En de gitaren van vriendlief krijgen natuurlijk ergens een mooie plek aan de muur, net zoals ze nu hebben. En een mooie muurschildering, zoals we die nu ook hebben maar dan beter.

Op mijn pinterest kun je nog meer vinden wat ik graag in huis zou willen hebben!

Read More

Dag 991: Als er één ding anders is gegaan in je leven

Het is 13 juli 2006. Ik ben net geslaagd voor mijn VWO eindexamen en de diploma-uitreiking is al achter de rug. Ik heb een bijbaantje in de thuiszorg, schoonmaken bij mensen die dat zelf niet meer kunnen. Ik werk 5 dagen in de week en zo ook op één van de belangrijkste dagen van dat jaar. De uitslag van de loting voor mijn toekomstige studie. Zoals iedere dag sta ik al vroeg onder de douche. Mijn ouders zijn ook al up and running, ook al is het hun vrije dag. M'n moeder zit achter de computer. Ze heeft de hele nacht geen oog dicht gedaan, want wat als haar lieve jongste dochter niet ingeloot is?
Met mijn toestemming mag ze om stipt 8 uur inloggen op de site van IB-groep (DUO tegenwoordig). Ik douche me zo snel mogelijk, want ik wil het zelf natuurlijk ook gelijk weten. Het scherm laadt zich erg traag, maar de uitslag is er: Niet ingeloot. Shit.
Ik barst in tranen uit en ook mijn ouders houden het niet droog. Je moet toch wat doen op zo'n dag, dus ik fiets braaf naar de andere kant van de stad om weer schoon te gaan maken. Bij mensen waar ik twee dagen ervoor ook al was geweest en waar ik nu wéér de wc moet schoonmaken. Ondertussen wordt ik overspoeld met telefoontjes en smsjes. Of ik geneeskunde mag gaan studeren. En keer op keer moet ik ze weer vertellen: nee, helaas. In september start ik met een studie scheikunde in Utrecht.

Ja, scheikunde was mijn back-up plan. Ik wou farmacie doen, maar daar was sinds dat jaar ook een loting voor en je mag niet voor twee studies meeloten. Dus scheikunde, want daar had ik tenslotte een 9 voor als eindcijfer. Ik zou in een collegezaal zitten met alleen maar jongens. Ik zou alles leren over koolstof-bindingen en allerlei spannende proefjes mogen doen waar ik eigenlijk niks van snap. Of waar ik vooral eigenlijk helemaal niks aan vind.
Mezelf kennende had ik het jaar erna niet meegeloot. Te bang voor de teleurstelling als ik weer zou worden uitgeloot. Ik zou door gaan met een studie waar ik eigenlijk niet veel aan vind. En dat heeft vergaande gevolgen.
Ik zou mijn lieve vriendje niet leren kennen, want die heb ik tenslotte op een verjaardagsfeestje van een studiegenoot leren kennen. Misschien zou ik niet eens op kamers zijn gegaan, want geen co-schappen betekend ook geen absolute reden om bij je ouders weg te gaan. Daarbij is de woningnood in Utrecht ook enorm, dus was het onmogelijk om aan een kamer te komen.
En nu, nu zou ik misschien al meer dan een jaar afgestudeerd zijn. Ik zou scheikundige zijn en ergens op een lab werken. Eigenlijk heb ik geen idee wat je kunt doen na een studie scheikunde. Vermoedelijk les geven op een middelbare school.

Nu ik dit zo op schrijf, bedenk ik me hoe blij ik eigenlijk ben dat er die ochtend op dat computerscherm de woorden: Ingeloot en Rotterdam verschenen. Soms vraag ik me weleens af: wil ik dit wel mijn hele leven doen? Maar iedere keer kom ik weer tot de conclusie: Er zijn geen studies die ik leuker vind dan Geneeskunde. Om de hele dag met mensen bezig te zijn. Tuurlijk is het af en toe wel zwaar, en moet ik (straks) hard werken. Maar op een kantoor of in een lab zou ik heel ongelukkig worden. En op een HBO-studie zou ik me niet genoeg uitgedaagd voelen. Fijn dat sommige dingen gewoon gaan zoals ik het wil!

Read More

Dag 985: De wereld vergaat vandaag

Vandaag is het 21 december 2012. De Maya's hebben voorspeld dat vandaag de wereld vergaat. Nu geloof ik daar niet heel erg in, maar het zou toch jammer zijn. Waarom? Omdat er dan nog een behoorlijke lijst is aan dingen die ik nog niet gedaan heb of behaald heb voor ik dood ga. Mocht je over 100 jaar uit je schuilkelder kruipen en dit blogje ontdekt hebben; dit heb ik niet meer gedaan voor mijn vroege dood:

• Ik ben nog geen 25 geworden nog maar 12 dagen
• Mijn studie is nog niet afgerond
• Ik ben nog geen dokter
• Ik ben niet getrouwd
• Heb geen kinderen
• Ik heb nog niemand goed de waarheid verteld Kan zowel positief als negatief zijn 
• Ik heb nog geen eigen huisje
• Ik ben nog nooit naar het glazen huis geweest
• Ik heb nooit parachute gesprongen
• Ik heb nog niet alle continenten bezocht en heb nog niet genoeg mooie reizen gemaakt
• Ik heb geen boot gebouwd
• Ik heb niet van ieder dier een mannetje en een vrouwtje verzameld
• Ik heb mijn huur niet opgezegd
• Ik heb niet al mijn geld uitgegeven en daar optimaal van genoten
• Ik heb geen Fifty Shades of Grey gelezen
• The Hobbit heb ik niet meer kunnen zien
• Harry Potter moet ik nog steeds lezen in het Engels
• Ik heb nooit een chocoladebad genomen
• Ik ben nog nooit oneindig dronken geweest
• Ik heb nog niet met mijn blote voeten in de koeienpoep gestaan
• Ik heb nog steeds geen goed groot oud en nieuw feest gegeven
• Ik heb nog nooit een sneeuw-engel gemaakt
• Ik heb nog nooit naakt gezwommen
• Ik heb geen hoofdrol in een musical gehad
• Of een guest appearence in Glee
• De Bijbel heb ik niet van voor tot achter gelezen
• Ik ben niet bij met Greys Anatomy kijken
• En ook niet met Glee, How I Met Your Mother en The Big Bang Theory
• Ik heb nog niet alle Friends afleveringen gezien
• Ik heb nog nooit belasting hoeven betalen Ik krijg nog altijd geld terug
• Ik heb nog geen krullen in mijn haar gezet
• Ik heb mijn lieve vriendje nog geen gedag gekust!

Read More