Dag 1157: Back to the 70s

Weet je nog dat stofje dat ik op de markt kocht? Dat was voor een jurkje.
Zo'n zelfde jurkje als het witte jurkje dat ik voor het koor maakte. Ik vind zulke jurkjes heel lekker zitten en ze staan ook leuk. Bovendien is het zo simpel om te maken, dat ik dat nog weleens wilde doen.
Het stofje kocht ik bij Schröder, en kostte maar 11 euro. Daar kan ik geen kleding voor in de winkel kopen.
1,5 uur achter de naaimachine en hij was klaar. De naaimachine deed dit keer wel helemaal lief, dus alle zoompjes zijn ook super netjes.
Nog een ceintuur van een restje Zpagetti gemaakt, wat veels te lang werd, dus weer een stuk eraf. Nu heb ik nog een gevlochten koord van 1,5 meter liggen waar ik niks mee kan.

Ik ben er super blij mee, vind het stofje echt geweldig en een leuk jurkje voor de zomer en de winter!

Read More

Dag 1133: Wit en roze

Ik zing bij een koor, en daarmee hebben we met enige regelmaat kleine optredens. Vorig jaar waren we in de opmars naar een grote voorstelling, dus bij de kleine optredens zongen we daar liedjes uit. Het was een beetje een duistere, gothic-achtige voorstelling dus de kleren waren zwart met wat gekleurde details.
Dit jaar zijn we met heel ander repetoire bezig, en daar hoort natuurlijk ook andere kleding bij. Voor de zomer althans, want het schijnt nogal te wisselen wat we aan moeten.
De kledingcommissie (ja serieus) heeft bedacht dat we witte kleding moeten, met roze accessoires. Nu heb ik niks wits in mijn kledingkast. Althans, niet iets wat volledig wit is, of waar ik dan ook nog een broek bij heb. Want ja wit wordt vies en ik ben een knoeikont dus dat gaat niet zo goed samen.
Omdat die outfits nog al vaak schijnen te veranderen leek het me leuk (en financieel voordeliger) als ik zelf iets zou maken. Op Pinterest had ik eerder al deze hele eenvoudige tutorial gezien voor een tuniek-jurkje. Ik heb al precies zo'n jurkje in mijn kast liggen, dus dat was simpelweg overtrekken.

Ik kocht stof (voor veel te veel geld, maar dat heeft iets met assertiviteit te maken) en ging aan de slag. Via Twitter had ik wat tips gekregen: Jersey/Tricot naaien met een zigzag-steek en speciale naalden op de machine, ook heel rustig naaien. Alles ging goed tot ik de zomen moest maken, de naaimachine ging irritant doen en de zoom werd minder netjes dan ik hoopte. Later had ik het daar met mijn moeder over en die zei dat dat precies de reden is waarom ze niet van Tricot naaien houdt, dat doet het blijkbaar altijd. Maar de draadspanning omlaag hielp een heleboel. Na 3 uur was ik de trotse bezitter van een jurkje. Zo eenvoudig en de stof is heel fijn en zacht!

Ik besloot om met een restbol zpagetti die ik heb liggen een ceintuur te maken (ik heb een groen gevlochten ceintuur bij dat andere jurkje dus die inspiratie kwam ook weer ergens anders vandaan), en een grote bloem te haken volgens dit patroon.

Ik ben blij en best een beetje trots op mijn creatie.

Read More

Dag 1099: Strandtas

Ondertussen heb ik ongeveer mijn hele garderobe zomer-proef gemaakt, voor twee weekjes vakantie (ik had het echt allemaal nodig hoor!). Er ontbrak alleen nog één ding. Een tas die groot genoeg en zomers genoeg is voor een badlaken, boekje en wat flesjes drinken.
In één van de broeken had mijn moeder een koordje gemaakt van een geweldig stofje (zoiets maakt een broek af!). Nadat ik geuit had dat ik verliefd was op het koorde, biechte m'n mams op dat ze dat lapje al een tijdje had liggen en maar niet wist wat ze er mee moest doen. Op Pinterest had ze wel een leuke strandtas gezien, die ze wel wilde maken. En ik had natuurlijk net een tas nodig, dus zo kwam het dat ik nu de trotse eigenaresse ben van deze tas.

En het leuke is dat hij van twee kanten gedragen kan worden. Mijn favoriete kant is die met de ruitjes.

Read More

Dag 1095: Summertime

Vorig jaar heb ik letterlijk iedere korte broek die in de winkels hingen aan gehad. Geen één paste of was leuk genoeg. Het is als reus best een uitdaging om een baggy korte broek te vinden, door de lengte rek je 'm al snel uit, en is die niet meer baggy.

Nu ben ik op vakantie naar een erg zonnig oord, en vond ik dat ik wel een nieuwe korte broek verdiend heb. De twee die ik heb zijn namelijk nog van de vorige keer dat ik er was, in 2010!
Op een zondagmiddag bij mijn ouders bedacht ik me dat mijn moeder misschien wel een broek kon maken.
We zochten naar patroontjes, en uiteindelijk werd het de "short harem pants" van Burda.
Online werden er stofjes besteld, één egaal grijze, één met bloemen en één met een hippie printje maar die staat niet op de foto. En natuurlijk was een week later de eerste broek alweer klaar.

Ik had hem natuurlijk zelf kunnen maken op de naaimachine maar dat durf ik toch nog niet helemaal aan.
De andere twee broeken hebben een iets hoger kruis gekregen, omdat dat beter stond bij het printje. Ik ben helaas niet zo fotogeniek als het model bij het patroon, dus jullie moeten het doen met deze ene foto en een afbeelding van het bloemen-printje.

De broeken zitten echt super lekker, net pyjamabroeken.

Read More

Dag 969: Ode aan mijn winterjas

Ik mag van mezelf iedere twee jaar een nieuwe winterjas. Nu is dat het ene jaar helemaal niet erg, maar het andere jaar loop ik dus met een jas die ik stiekem helemaal niet leuk meer vind.
Twee jaar geleden was het tijd voor een nieuwe jas. Ik kocht hem alleen net buiten het seizoen, dus er was niet zo veel leuks meer over. Bovendien was het ook mode om in vuilniszakken met een konijn rond te lopen, wat niet echt bij mij past. En mijn maat is ook niet de makkelijkste, dus uiteindelijk eindigde ik met een jas die wel oké was, maar niet geweldig. Maar, hij was ook niet duur, dus zo'n ramp was het niet.

Every two years I allow myself a new winter coat. The one year I don't mind, but another year I have a coat that I secretly don't like anymore.

Two years ago it was time for a new coat. I bought him when the season was over, so there weren't nice jackets anymore. Besides it was fashionable to walk in a garbage bag with a bunny, which I really don't like. And my size is not the easiest, so I ended up with a jacket that I though was OK, but not perfect. But he wasn't expensive, so it wasn't a disaster.

Vorig jaar zag ik diezelfde jas weer en dacht: nee...hier ga ik niet nog een winter in lopen. Nu was ik ruim op tijd, dus ik ging op winterjassen-jacht. Ik dacht dat het een lange dag ging worden om uiteindelijk zonder jas naar huis te gaan. Want de vuilniszakken met konijnen waren nog steeds in de mode, en ik vond dat nog steeds niets, en de tussentijd was ik ook niet gekrompen (ook niet gegroeid hoor, want daar lijkt het op als je die zin leest, maar dat terzijde). 

Last year I saw the coat again and thought: No...I don't want to walk in this coat again. This year I was on time, so I went shopping for a winter coat. I thought it would become a long day after which I would end up without a jacket. Because the garbage bags with rabbits were still fashionable, and I still don't like it and I din't shrink in that year as well (I didn't grow either though).

Maar niets was minder waar. De eerste winkel die ik in liep was de Steps. Één van de medewerksters sprak me aan, dat je nu 25 euro korting kreeg als je meer dan 100 euro besteedde, en ik lachte dat wuivend weg. Ik was niet van plan zo veel geld uit te geven. Totdat...

But non of that was true. The first shop I walked in was the Steps. One of the employees told me that I would get 25 euros discount when I spend more than 100 euros. I laughed about it, because I didn't want to spend that much money. Until...

Ik mijn jas zag. Het was liefde op het eerste gezicht. Het was blauw, lang, loopt onderin wijd uit en bovenin strak en had een waanzinnig mooie kraag. Ik was verkocht! Tot ik het prijskaartje zag. Toch maar passen, in de hoop dat ik hem niet zou passen of dat hij absoluut niet stond. Maar helaas...hij was echt perfect!

Slim als ik was besloot ik eerst nog een rondje verder te lopen, maar die jas bleef maar in mijn hoofd zitten. Ik besloot dat ik wel eens wild mocht zijn, en heb hem toch gekocht.

I saw my jacket. It was love at first sight. It was blue, long, running wide at the bottom and tight at the top and had an awesome collar. I needed to have that coat! Until I saw the price. I tried it on, in the hope it didn't fit or that it was really ugly on me. But sadly...it was perfect!

As smart as I was I decided to walk another round in the city, but the coat was stuck in my head. I decided that I'd earned it, and bought the coat.

De hele winter heb ik verliefd met mijn jas rond gelopen. Als ik in de spiegel (of in een winkelruit) keek, werd ik helemaal gelukkig.

The whole winter I was in love with my jacket. When I looked in a mirror (or a store window), I become really happy.

Dit jaar toen ik terugkwam van vakantie was het weer tijd om een winterjas aan te doen. Ik wist dat hij mooi was...maar ik deed mijn jas aan, voor de spiegel. En ik was opslag weer verliefd. Hij was nog mooier dan in mijn gedachten. Ik besloot dat ik een nieuwe dunne shawl nodig had (voor de dagen dat het nog niet -10 is buiten) en nu is de jas eindelijk helemaal af! Hopelijk staat hij volgend jaar nog net zo mooi!

This year after I came back from holiday, it was cold enough for a winter jacket. I new it was beautiful...but when I put on my coat and I fell in love again. He was even better than in my thoughts. I decided that I needed a new thin scarf (for the days it isn't minus 10 degrees C outside) and now my jacket is even more perfect! I hope next year I think about it the same I do now!

Read More

Dag 961: Jurkjes

Lang, lang geleden, toen ik nog een klein meisje was (moet je nagaan hoe lang dat geleden is!), waren we bij de beste vrienden van mijn ouders. Alle kinderen waren een stuk ouder dan ik (ik gok een jaar of 13 en 16) en zo werd besloten om de video (ja, een video ja!) van Grease te kijken. Eigenlijk was ik daar nog wat te klein voor, maar zo veel maakte dat niet uit.

Ik kan me nog herinneren hoe ze daar op die trappen zaten te zingen, en ik vond het geweldig! De auto, de jurken, de liedjes...

Sindsdien ben ik verkocht. Ik wil een roze cabrio cadillac, zingen in musicals en een fifties jurk!

Die musicals heb ik al afgeschreven, die auto komt wel later als ik groot ben...maar die jurk...die jurk...

Die heb ik eindelijk gevonden in San Diego!

Long, long ago, when I was a little girl (imagine how long ago that is!), we were at the best friends of my parents. All the children were way older than I was (I guess 13 and 16 years old), so they decided to watch the Grease video (yes, a video!). Actually I was a bit to young for that, but they didn't bother.

I remember how they were singing on the stairs, and I loved it! The car, the dresses and the songs...

Since then I'm in love. I want a pink cabrio cadillac, I want to sing in a musical and I want a fifties dress! 

I'm over the musical part, I will get the car when I'm old...but the dress...those dresses...
I finally found them, in San Diego!

We liepen door Gaslamp Quarter en zagen opeens een winkel met allemaal fifties mode! Vriendlief weet ook hoe graag ik zo'n jurk wil, dus we gingen naar binnen. Er waren zo veel jurkjes, de één nog mooier dan de ander!

Uiteindelijk heb ik twee uur in een pashokje doorgebracht (arm vriendje) en twee jurken uitgezocht. (Als ik er drie zou nemen kreeg ik 25% korting op de 3e...maar dan was het alsnog heel veel meer geld dan als ik er maar 2 zou nemen). 

Ik besloot om in Nederland een petticoat erbij te kopen, scheelde weer ruimte in de koffer.

We were walking in the Gaslamp Quarter and found a shop with all clothes in fifties style! My boyfriend knows I much I want a dress like that, so we went to take a look. There were so many dresses, each more beautiful than the other!

At they end I was in a fitting room for two hours (poor boyfriend) and I chose two dresses.

I decided to buy a petticoat in Holland, to safe room in my suitcase.

In Nederland bleek een petticoat best wel duur te zijn, maar toen kreeg ik via Twitter van Karin het geweldige aanbod om een petticoat voor mij te maken! Dat liet ik me geen twee keer zeggen! Ik ben hem persoonlijk gaan halen, en hij is echt geweldig. De petticoat, maar de jurk met petticoat nog beter!

In Holland petticoats turned out to be pretty expensive, but at Twitter Karin wanted to make a petticoat for me! She didn't have to say that again! I went to her to pick it up, and I love it! The petticoat, but the dresses with petticoat are even better!

Read More